{"id":5529,"date":"2026-10-27T14:38:31","date_gmt":"2026-10-27T13:38:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/?page_id=5529"},"modified":"2026-10-27T14:50:50","modified_gmt":"2026-10-27T13:50:50","slug":"nie-z-tej-ziemi-wernisaz-wystawy-malarstwa-ewy-konikowskiej","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/nie-z-tej-ziemi-wernisaz-wystawy-malarstwa-ewy-konikowskiej\/","title":{"rendered":"NIE Z TEJ ZIEMI – wernisa\u017c wystawy malarstwa Ewy Konikowskiej."},"content":{"rendered":"\n

NIE Z TEJ ZIEMI <\/h2>\n\n\n\n

wernisa\u017c wystawy malarstwa Ewy Konikowskiej <\/strong>

24 pa\u017adziernika 2026, godzina 17.00<\/strong>

fot. Tomasz Gmerek<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n\n\n\n
\"\"\n\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/svg>\n\t\t<\/button><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Ewa Konikowska<\/strong> urodzi\u0142a si\u0119 w Bydgoszczy. Studiowa\u0142a w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem uzyska\u0142a w 1987 r., w pracowni prof. J\u00f3zefa Dr\u0105\u017ckiewicza. Jest stypendystk\u0105 Ministra Kultury i Sztuki oraz tw\u00f3rczyni\u0105 \u2013 powsta\u0142ej w 1997 roku \u2013 pierwszej w Polsce Ma\u0142ej Akademii Sztuki dzia\u0142aj\u0105cej w Kotlinie K\u0142odzkiej na rzecz dzieci i m\u0142odzie\u017cy. Obecnie zajmuje si\u0119 grafik\u0105 cyfrow\u0105, fotografi\u0105, obiektami artystycznymi i malarstwem olejnym. Jej prace znajduj\u0105 si\u0119 w zbiorach w kraju i za granic\u0105. Mieszka i tworzy w K\u0105tach Bystrzyckich.

Wystawa \u201eNie z tej ziemi\u201d prezentuje najnowsze obrazy olejne Artystki powsta\u0142e w latach 2023-2026.


Kuratorka wystawy: Joanna Jakubowicz

Projekt graficzny folderu: Malwina Karp
Fotografie: Tomasz Gmerek, Ewa Konikowska
Etala\u017c wystawy: Ireneusz \u017bebrak, Wies\u0142aw P\u0119kosz

Wystawa czynna: pa\u017adziernik 2026 – luty 2027
<\/strong>
Wystawa \u201eNie z tej ziemi\u201d prezentuje najnowsze obrazy olejne Ewy Konikowskiej, kt\u00f3re powsta\u0142y w latach 2023\u20132026. Wa\u017cne miejsce na ekspozycji zajmuje siedem dzie\u0142 wielkoformatowych, namalowanych przez artystk\u0119 w ci\u0105gu ostatnich pi\u0119tnastu miesi\u0119cy.

W swojej tw\u00f3rczo\u015bci Konikowska nadaje szczeg\u00f3lne znaczenie przedmiotom codziennego u\u017cytku, ludziom, zwierz\u0119tom oraz ich relacjom. W swej sztuce artystka odbywa tak\u017ce \u201erozmowy\u201d z malarzami z przesz\u0142o\u015bci.

Malarka zwykle u\u017cywa ciep\u0142ej palety mocno nasyconych barw. S\u0105 to gor\u0105ce wr\u0119cz pomara\u0144cze, czerwienie, \u017c\u00f3\u0142cienie, a nawet ciep\u0142e zielenie, fiolety i b\u0142\u0119kity. Struktura jej prac bywa niezwykle dynamiczna. Czasem grubo na\u0142o\u017cone warstwy farby pokrywaj\u0105 ca\u0142e powierzchnie p\u0142\u00f3cien artystki. Innym razem impast u\u017cyty jedynie w niekt\u00f3rych partiach obrazu kontrastuje z jego g\u0142adkimi powierzchniami. Niekiedy widoczne s\u0105 szerokie \u015blady zamaszy\u015bcie prowadzonego p\u0119dzla, a nieraz pojawiaj\u0105 si\u0119 tylko jego mu\u015bni\u0119cia. Wszystkie te zabiegi nadaj\u0105 pracom artystki urozmaicon\u0105 faktur\u0119 i s\u0105 wyrazem jej g\u0142\u0119bokiej emocjonalno\u015bci.

Z nieokre\u015blono\u015bci t\u0142a wy\u0142ania si\u0119 figuratywno\u015b\u0107. Od nieczytelnego rysunku do wyra\u017anie zaznaczonego zdecydowan\u0105, nieomylnie prowadzon\u0105 kresk\u0105, kszta\u0142tu. Od plamy barwnej, z kt\u00f3rej mo\u017cna ujrze\u0107 wy\u0142aniaj\u0105c\u0105 si\u0119 dyskretnie zaznaczon\u0105 posta\u0107 do realistycznie namalowanego jej wizerunku.

W obrazach artystki najbardziej ,,obecna\u2019\u2019 jest figura dziewczynki, skulonej kobiety, \u0142ab\u0119dzia i kota. Postaci te wchodz\u0105 w relacje z przedstawianym m\u0119\u017cczyzn\u0105, zazwyczaj malowanymi konturowo przedmiotami lub ich sylwetami pojawiaj\u0105cymi si\u0119 w przestrzeni obrazu. Do prawie ka\u017cdej kompozycji zostaje \u201ewrzucany\u201d dzban, znany z wcze\u015bniejszych prac artystki. Pojawiaj\u0105 si\u0119 tak\u017ce inne maj\u0105ce symboliczne znaczenie obiekty: kute oparcie krzes\u0142a, \u017c\u00f3\u0142ty tulipan, dwa bia\u0142e, szczebelkowe krzes\u0142a, torba podr\u00f3\u017cna, czajnik. Bohaterowie p\u0142\u00f3cien Ewy Konikowskiej pozostaj\u0105 w g\u0142\u0119bi kompozycji lub wysuwaj\u0105 si\u0119 na pierwszy plan, wzajemnie oddalaj\u0105 b\u0105d\u017a zespalaj\u0105 ze sob\u0105. Wnikaj\u0105 w siebie, zamieniaj\u0105 po\u0142o\u017ceniem albo pozostaj\u0105 w bezpiecznym dystansie jeden od drugiego. \u201ePrzejmuj\u0105\u201d od siebie barwy trwaj\u0105c we wzajemnym oddzia\u0142ywaniu. Przedstawienie ich w r\u00f3\u017cnorakiej skali powoduje przewag\u0119 jednej formy nad drug\u0105. Zagadkowe, pozbawione wype\u0142nienia, maj\u0105ce jedynie obrysy \u201epuste postaci\u201d mog\u0105 by\u0107 odzwierciedleniem wydobywanych z odleg\u0142ej pami\u0119ci wspomnie\u0144 i zwi\u0105zanych z nimi emocji. Cz\u0119sto trudne do dostrze\u017cenia sylwetki rozmywaj\u0105 si\u0119 w kompozycji obrazu. By\u0107 mo\u017ce te oddane w ka\u017cdym szczeg\u00f3le, przykuwaj\u0105ce wzrok sw\u0105 wyrazisto\u015bci\u0105, s\u0105 jak nienikn\u0105cy lub \u015bwie\u017cy \u015blad wyryty w pami\u0119ci.

W kompozycjach powsta\u0142ych po 2024 roku ludzie, zwierz\u0119ta i przedmioty pe\u0142ni\u0105 r\u00f3wnorz\u0119dn\u0105 rol\u0119. Rzadziej \u0142\u0105cz\u0105 si\u0119 z t\u0142em jak by\u0142o to w malarstwie z poprzednich lat. Cz\u0119sto ich wyra\u017anie zarysowane kontury, malowane kresk\u0105 o kontrastowych kolorach, mocno oddzielaj\u0105 je od zwykle jednobarwnej, g\u0142adkiej powierzchni obrazu. Tym razem formy, nie t\u0142o, nape\u0142nione s\u0105 wielobarwno\u015bci\u0105. W ich wn\u0119trzach odbywa si\u0119 \u017cycie, kt\u00f3re tworz\u0105 przemalowania, przetarcia, smugi, subtelne przej\u015bcia tonalne, a gdzieniegdzie \u201e\u017carz\u0105ce si\u0119\u201d barwy. Artystka pozwala na wgl\u0105d w bohater\u00f3w jej \u201e\u015bwiata\u201d. Zag\u0142\u0119bi\u0107 si\u0119 w ferii barw przypominaj\u0105cej niekiedy stare freski wy\u0142aniaj\u0105ce si\u0119 spod kilku warstw tynku.
Ewa Konikowska ze swobod\u0105 nawi\u0105zuje do wybranych w\u0105tk\u00f3w sztuki sakralnej. Na jednym z prezentowanych na wystawie obraz\u00f3w rysunkowa posta\u0107 \u015bw. Archanio\u0142a Micha\u0142a tocz\u0105ca walk\u0119 ze smokiem zdaje si\u0119 sta\u0107 na stra\u017cy los\u00f3w dziewczynki, by chroni\u0107 j\u0105 przed z\u0142em i czekaj\u0105c\u0105 przysz\u0142o\u015bci\u0105. Dziewczynka metaforycznie przeczuwa swoje przeznaczenie. Niesie siebie – skulon\u0105 doros\u0142\u0105 w torbie podr\u00f3\u017cnej. Na obrazie z 2026 r. \u201eKamienne Madonny i Caravaggio\u201d ta sama dziewczynka maluje fresk, w kt\u00f3ry ostatecznie si\u0119 wtapia.

Pojawiaj\u0105cy si\u0119 niemal na ka\u017cdym obrazie \u0142ab\u0119d\u017a, ukazywany w r\u00f3\u017cnych pozycjach niczym zabawka w r\u0119kach dziecka obracana na wszystkie sposoby, jest niemym, pe\u0142nym godno\u015bci i \u0142agodno\u015bci \u015bwiadkiem ludzkich bohater\u00f3w obraz\u00f3w Ewy Konikowskiej. Jego obecno\u015b\u0107 mo\u017ce przynosi\u0107 na my\u015bl, jak w dawnych wierzeniach, obietnic\u0119 nie\u015bmiertelno\u015bci.
Szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 przyci\u0105gaj\u0105 wielkoformatowe prace, na kt\u00f3rych g\u0119sto rozmieszczone postaci i przedmioty tworz\u0105 w przestrzeni obraz\u00f3w, w\u0142asne, autonomiczne opowie\u015bci.

W kompozycji o oliwkowym tle wsp\u00f3\u0142istniej\u0105 egipska mumia, ibis, posta\u0107 m\u0119\u017cczyzny ze spiczast\u0105 brod\u0105 rodem z sumeryjskiego reliefu, przewr\u00f3cony w\u00f3z, drewniane ko\u0142a, figurki konik\u00f3w, gliniane dzbany, rydwan oraz \u0142ab\u0119dzie w locie. Autorka zaciera granice czasu pozwalaj\u0105c na niemo\u017cliwe w realnym \u015bwiecie spotkanie przesz\u0142o\u015bci z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, kreuj\u0105c oniryczne uniwersum.

\u201eW epickiej relacji\u201d \u2013 tym razem osadzonej na fioletowym tle \u2013 centralne miejsce zajmuje posta\u0107 balansuj\u0105cego ch\u0142opca. Wok\u00f3\u0142 niego \u201elewituj\u0105\u201d delfiny, ptaki, fragmenty tralkowej balustrady, koniki oraz dziewczynka z czajnikiem. Zyskuj\u0105c w tej przestrzeni zupe\u0142nie now\u0105 ods\u0142on\u0119, ca\u0142o\u015b\u0107 w przejmuj\u0105cy spos\u00f3b nawi\u0105zuje do czasu dzieci\u0144stwa.

W swej sztuce artystka podejmuje dialog z dawnymi mistrzami, si\u0119gaj\u0105c po przedstawiane od wiek\u00f3w motywy oraz reformatorskie niegdy\u015b techniki malarskie. W jej tw\u00f3rczo\u015bci mo\u017cna odnale\u017a\u0107 echa ekspresjonizmu, impresjonizmu, abstrakcji figuralnej, symbolizmu, realizmu i surrealizmu. Tw\u00f3rczyni wchodzi w dialog z Jeanem-L\u00e9onem G\u00e9r\u00f4me powtarzaj\u0105c schemat kompozycyjny z obrazu pt. \u201eWalka kogut\u00f3w\u201d. W miejscu zwa\u015bnionych kogut\u00f3w wprowadza sw\u00f3j repertuar motyw\u00f3w tj. skulon\u0105 kobiet\u0119 i przewr\u00f3cony dzban.

Najnowszym dzie\u0142em artystki jest monumentalny, ponad pi\u0119ciometrowej szeroko\u015bci obraz zatytu\u0142owany \u201eNie z tej ziemi\u201d. Ewa Konikowska w rysunkowy spos\u00f3b przenosi do jego centrum tondo z wizerunkiem Madonny z Dzieci\u0105tkiem i ma\u0142ym Janem Chrzcicielem wed\u0142ug Rafaela Santi. Na p\u0142\u00f3tnie przypominaj\u0105cym star\u0105 tkanin\u0119 pojawiaj\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c sylwetki przywodz\u0105ce na my\u015bl gipsowe odlewy cia\u0142 mieszka\u0144c\u00f3w Pompej\u00f3w, kt\u00f3rzy zgin\u0119li podczas wybuchu Wezuwiusza zastygaj\u0105c w dramatycznych pozach tu\u017c przed \u015bmierci\u0105. Ca\u0142o\u015b\u0107 dope\u0142nia skulona posta\u0107 kobiety z twarz\u0105 ukryt\u0105 w kolanach oraz zwini\u0119ty, \u015bpi\u0105cy \u0142ab\u0119d\u017a. W zacieraj\u0105cych si\u0119 barwach t\u0142a mo\u017cna dostrzec zarysy ludzkiej twarzy przypominaj\u0105cej wizerunek z Ca\u0142unu Tury\u0144skiego.

Ewa Konikowska tworzy sztuk\u0119 intensywn\u0105, osobist\u0105, poetyck\u0105, przepe\u0142nion\u0105 symbolik\u0105 i duchowo\u015bci\u0105. W ka\u017cdym jej dziele malarskim powstaj\u0105 interesuj\u0105ce, nowe, pe\u0142ne wzajemnych napi\u0119\u0107, a w konsekwencji dramaturgii, uk\u0142ady z\u0142o\u017cone z ludzi, zwierz\u0105t i przedmiot\u00f3w.

W barwach, w obrysach, w najdelikatniej zaznaczanych formach kryje si\u0119 \u015bwiat wewn\u0119trzny artystki.

Artystka przyst\u0119puj\u0105c do malowania, za ka\u017cdym razem pragnie by jej obrazy by\u0142y \u201enie z tej ziemi\u201d, by \u201esko\u0144czy\u0142y si\u0119 same\u201d.
Tak te\u017c si\u0119 staje.<\/p>\n\n\n\n

Joanna Jakubowicz<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

NIE Z TEJ ZIEMI wernisa\u017c wystawy malarstwa Ewy Konikowskiej 24 pa\u017adziernika 2026, godzina 17.00 fot. Tomasz Gmerek Ewa Konikowska urodzi\u0142a si\u0119 w Bydgoszczy. Studiowa\u0142a w Pa\u0144stwowej Wy\u017cszej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom z wyr\u00f3\u017cnieniem uzyska\u0142a w 1987 r., w pracowni prof. J\u00f3zefa Dr\u0105\u017ckiewicza. Jest stypendystk\u0105 Ministra Kultury i Sztuki oraz tw\u00f3rczyni\u0105 \u2013 powsta\u0142ej w… Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej »NIE Z TEJ ZIEMI – wernisa\u017c wystawy malarstwa Ewy Konikowskiej.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":5559,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"neve_meta_sidebar":"","neve_meta_container":"","neve_meta_enable_content_width":"","neve_meta_content_width":0,"neve_meta_title_alignment":"","neve_meta_author_avatar":"","neve_post_elements_order":"","neve_meta_disable_header":"","neve_meta_disable_footer":"","neve_meta_disable_title":"","footnotes":""},"class_list":["post-5529","page","type-page","status-publish","has-post-thumbnail","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5529","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5529"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5529\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5578,"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/5529\/revisions\/5578"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5559"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.muzeum.klodzko.pl\/n\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5529"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}