Przejdź do treści

NOC MUZEÓW 2026 – Jednym słowem – Sztuka

  • przez

Zapraszamy na

pod hasłem:

Jednym słowem – Sztuka

15 maja 2026, 19.00-23.00

Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku
ul. Ignacego Łukasiewicza 4

Wstęp wolny!


W programie:

19.30

● Otwarcie nowej wystawy czasowej:

MICHNIK KONKRETNIE

– wystawa monograficzna

W 2025 r. Bogusław Michnik obchodził swoje 80 urodziny i jubileusz 60 lat pracy twórczej. Podsumowaniu poetyckiej ścieżki jego twórczości przysłużyła się – wydana w tym samym roku przez wrocławski OKIS – książka pt. „Śniłem się sobie”. Ciągłość romansu z poezją, który Bogusław Michnik rozpoczął w latach 60–tych XX w. w atmosferze Kłodzkich Wiosen Poetyckich, zaskoczyła choćby Karola Maliszewskiego – poetę z bliskiego kręgu Michnika i autora posłowia do tomu „Śniłem się sobie”: Michnik okazał się być poetą czynnym, nie tylko dojrzałym.

Tymczasem dla większości bywalców wydarzeń kulturalnych minionych dwóch dekad Bogusław Michnik jawi się przede wszystkim jako fotografik, unaoczniony szerszej publiczności zwłaszcza za sprawą eksponowanego od kilku lat i w różnych miejscach cyklu „Homage to”. To specyficzna kolekcja, warstwowa. Pierwsza warstwa fotografii spotyka widza z kawałkiem świata wykadrowanym przez Michnika; druga warstwa jest przypisem do twórczości artysty, której emanację Michnik rozpoznał w okamgnieniu.

Rzecz w tym, że Bogusław Michnik jest artystą nie dającym się spakować do jednej czy dwóch dziedzin twórczej ekspresji. Dziedziną sztuki, z którą oboje się ze sobą wybitnie komunikują, jest karykatura; z kolei obszarem, z którego Michnik w Kłodzku jest dziś praktycznie nieznany, jest poezja wizualna (zwana również konkretną), tworzona od końca lat 60–tych ubiegłego stulecia, ciesząca się uznaniem krytyków i po raz pierwszy eksponowana w Muzeum Ziemi Kłodzkiej.

Gdy mowa o twórczości i kreacji, trzeba oddać pole definicjom i nie zawężać ich wyłącznie do kreowania dzieł na arkuszach papieru (choćby i fotograficznego). W świadomości wielu Kłodzczan Bogusław Michnik – przez 28 lat dyrektor Kłodzkiego Ośrodka Kultury (bez względu na okresowe zmiany nazwy tej instytucji) zapisał się jako kreator (a także współkreator, inicjator i współinicjator oraz uczestnik) ogromu przedsięwzięć kulturalnych. Ten biograficzny wątek w splocie twórczego życia Bogusława Michnika również został uwzględniony w prezentowanej wystawie.

MICHNIK KONKRETNIE – wystawa monograficzna stara się opowiedzieć o życiu i twórczości Bogusława Michnika w sposób możliwie oryginalny i wyraźny – czyli tak, jak jawi się jego własna wypowiedź artystyczna.

kurator: Joanna Stoklasek-Michalak
(sala wystawowa na 2 piętrze)

20:30
Koncert zespołu

Orfeusz i Eurydyka

„Orfeusz i Eurydyka” to zespół założony przez Ewę Żurakowską (autorka tekstów piosenek) i Dimę Berzona (aranże, gitara elektryczna) w czeskiej Pradze w 2024 roku. Do formacji dołączyli Margot Huang na basie i bracia Benjamin i Johnathan Hermann (perkusja i gitara elektryczna). Zespół brzmieniowo porusza się na pograniczu rockowej ballady, Indie pop, alternatywnego i gitarowego rocka, czerpiąc z lirycznej tradycji polskiej piosenki autorskiej.

Wizualnym dopełnieniem koncertu jest pokaz multimedialny. Koncertowi towarzyszą malowane na żywo obrazy, które w formie projekcji pojawiają się na tle grającego zespołu. Obrazy tworzone są przez szkocką artystkę Frances Sander, pracującą w nowatorskiej technice Tagtool, gdzie powstające w czasie rzeczywistym vizuale reagują na muzykę i emocje obecne na scenie, poszerzając koncert o wymiar performansu audio-wizualnego.


Teksty piosenek mówią o uniwersalnych emocjach, z którymi spotyka się każdy z nas: o miłości, kruchości, pragnieniach, żywiołach, magii przyrody, początkach i końcach, zakochaniu i rozstaniu, czułości i nostalgii. Koncert zespołu Orfeusz i Eurydyka to sensualna podróż przez dźwięki i pejzaże.

W technice wykorzystującej Tagtool zrealizowany został również teledysk w reżyserii niemieckiej artystki Katrin Rothe, do piosenki pt. „Ocean”, promujący nadchodzący LP zespołu.
>>>> Ocean – official music video orpheus & eurydice

Zespół Orfeusz i Eurydyka tworzą
Ewa Żurakowska (PL) – Wokal, aranże
Dmitri Berzon (GL) – Gitara elektryczna, aranże
Margot Huang (CN)– Gitara basowa
Benjamin Herrmann (DE) – Perkusja
Johnathan Herrmann (DE) – gitara elektryczna
Frances Sander (GB) – obrazy na żywo w technice Tagtool


19.00-23.00

Prezentacje Artystów, którzy podjęli się twórczego wyzwania i wykonali prace inspirowane wierszami Kłodzkich Wiosen Poetyckich.


Malwina Karp
Absolwentka Wydziału Malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu; dyplom w 2011 w pracowni prof. Piotra Błażejewskiego, prof. Przemka Pintala.
Zajmuje się malarstwem olejnym oraz rysunkiem. Brała udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce i poza granicami, min. w mia ArtGallery we Wrocławiu, Galerii Zamku Kostelec nad Orlici, Galerii na Hrade w Hradec Kralowe, Galerii – Mieszkanie Gepperta we Wrocławiu, Muzeum Narodowym Oddział Zielona Brama w Gdańsku, Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie, Galerii Sztuki w Legnicy, Galerii Pryzmat w Krakowie Mazowieckim Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu, BWA w Zielonej Górze czy na Festiwalu Nowej Sztuki Labirynt w Słubicach.
Nagradzana i wyróżniana w konkursach malarskich przez BWA w Zielonej Górze, Dyrektora Galerii Miejskiej w Częstochowie, Związek Polskich Artystów Plastyków we Wrocławiu, na Salonie Zimowym w Radomiu.
Mieszka, pracuje i tworzy w Kłodzku.

Anna Kloza – Rozwadowska
Absolwentka wydziału malarstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom w 2005 r., w pracowni prof. Leszka Mickosia. Zajmuje się malarstwem sztalugowym, tkaniną artystyczną, tworzeniem mandali, ilustracją, pisaniem ikon, chętnie eksperymentuje z technikami rysunkowymi i graficznymi. Rzadko wystawia, ale pokazywała swoje prace m.in. w: BWA Wałbrzych, CSW Zamek Ujazdowski, Królikarni, BWA Jelenia Góra, Galerii ImpArt, Synagodze pod Białym Bocianem, oraz kilkukrotnie podczas Art Fresh Festival Warszawa.
Laureatka nagród i wyróżnień. Jej obrazy znajdują się w kolekcjach prywatnych w Polsce, Kanadzie, USA, Niemczech, Francji, Włoszech, Szwajcarii i Austrii.
W ręku ma zazwyczaj pędzel, piórko lub włóczkę, w oku migawkę do zatrzymywania inspirujących obrazów, serce gotowe do zachwytów pięknem ludzi i natury, a głowę wolną – do zadawania nieoczywistych pytań
Agnieszka Nyklasz
Rodowita wrocławianka, obecnie mieszka i tworzy w Sobótce pod Ślężą. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych i Akademię Sztuk Plastycznych na wydziale Grafiki  we Wrocławiu 97′. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych. Ostatnia wystawa rysunków i grafik  „Cisza przed świtem” w  Wieży Ratuszowej w Świdnicy (2024). Zawodowo zajmuje się projektowaniem wnętrz i świadomym oddechem. Pasją nadal pozostaje przy grafice. Tworzy w technikach druku wklęsłego (akwaforta, sucha igła), ale także wprowadza w swoje prace rysunkowe eksperymentalne techniki druku.

Patrycja Rogóż.
Jestem lokalną artystką. Moja droga do tworzenia w drewnie zaczęła się od silnej potrzeby powrotu do korzeni. To była decyzja bardziej serca niż rozumu — chęć, żeby tworzyć prawdziwie, z tego co czuję, a nie tylko z tego, co widać. Oddałam się pracy dłońmi całkowicie — w rytmie materiału, w ciszy, w skupieniu. Drewno stało się dla mnie językiem, którym mogę mówić bez słów. Od ponad 10 lat tworzę, prowadzę swoją pracownię i dzielę się tym doświadczeniem podczas warsztatów — ucząc nie tylko techniki, ale też uważności i czucia procesu. To wszystko jest drogą — nie tylko do formy, ale do siebie.

Anna Siemaszko
Urodziłam się w Rzeszowie, a od kilku lat pragnę uważać się za Artystkę Lokalną, prowadzącą RaZem Pracownię i Miejsce Spotkań w Ścinawce Górnej.
W 2001 roku  z wyróżnieniem obroniłam dyplom z Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w Pracowni Profesora Sławomira Karpowicza.
Początkowo malarstwo wystarczało mi w wyrażaniu przesłania, z jakim tu przyszłam, które odkrywało się przede mną głównie w samotnym twórczym procesie. Pierwszą dekadę po studiach wypełnił udział w konkursach, kolaboracjach i projektach, a swoje prace pokazywałam na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce, Niemczech, Francji, na Węgrzech, a przede wszystkim w Wielkiej Brytanii, gdzie żyłam przez ponad 20 lat. Zajmowałam się głównie Portretem, ponieważ to kontakt z Ludźmi poprzez Sztukę był mi szczególnie bliski, choć pisanie Ikon i Malarstwo ścienne było mi także w tamtym okresie bardzo bliskie.
Dopiero jednak dzięki Art Terapii, Jodze, Jodze Śmiechu, technikom Szamanizmu z wielu stron świata, Medytacji, Postom, pobytom w Ashramach i Odosobnieniom, a przede wszystkim dzięki nieskończonym się Spotkaniom ze Współśniącymi odkrywałam, czy świadoma JaWa jest dla nas kolektywnie dostępna jako Pamięć zbiorowa o Życiu na Ziemi i Człowieczeństwie. Termin „Artysta” nabrał szerszego znaczenia, a Żywe Życie, Sztuką.
Studiując Psychoterapię Sztuką w duchu CG Junga, Sztukę Intuicyjną i Mediumistyczną oraz techniki Jogi i Pranajamy balansowałam lata Akademii i współpracy z Galeriami okresem swobodnego, prawopółkulowego śnienia i zabawy z kreatywnością.
Przez ostatnie kilkanaście lat prowadziłam głównie Pracownie Artystyczne i Arteterapeutyczne, w ramach których powstało także sześć scenografii do przedstawień zrealizowanych przez moich Klientów, osoby z chorobami psychicznymi i niepełnosprawnościami. Był to okres szczególnie cenny i kreatywny, w czasie którego poza szkicownikiem nie odczuwałam potrzeby „twórczości własnej”.
Po powrocie do Polski zajmuję się głównie Rzeźbą i Rysunkiem, których przykłady dostępne są na RaVen Art.
Powracając do Malarstwa wraz z Tomikiem Wierszy Bogusława Michnika „Śniłem się sobie” jako inspiracją, odeszłam od zawsze preferowanego, wonnego i solidnie osadzonego w czasie Malarstwa Olejnego, sięgając po „nowoczesne techniki przypadkowe” takie jak spray, maskowanie folią a nawet akrylowe pisaki!!! 
Niczym we Śnie, dozwolone jest wszystko.

    Katarzyna Sobocka
    Urodzona w 1976 r. w Lubinie. Fotografka, projektantka i twórczyni biżuterii, absolwentka Wrocławskiego Studium Fotograficznego. W zakresie projektowania i tworzenia biżuterii dokształcała się w pracowni wrocławskiego artysty Andrzeja Bandkowskiego.
    Od ponad 20 lat mieszka w maleńkiej wsi Stachów koło Strzelina, współpracuje z lokalnymi centrami kultury oraz organizacjami pozarządowymi. W swojej twórczości podejmuje dialog z literaturą, nauką i ekologią, bliskie są jej również tematy społeczne.
    Wystawy indywidualne:
    „Niewypowiedziane” 2025 r – projekt interdyscyplinarny (Galeria Skalna w Strzelinie), prezentowany również w  Galerii w Ludwikowicach Kłodzkich, w ramach Festiwalu „Góry Literatury”2025 r., w Janowcu w ramach Festiwalu „Sztuka Stąd” 2025 r.
    “Podróż na Księżyc 2024 r. – wystawa biżuterii, malarstwo (Ziębicki Ośrodek Kultury)
    „Uwikłane w miedzi” 2010 r. – wystawa biżuterii (Galeria Skalna w Strzelinie)
    Wystawy zbiorowe:
    „Zainspirowani Szukalskim” podczas Festiwalu „ Dwa Brzegi” w Kazimierzu Dolnym, 2022 r.
    „Kosmos Lem Biżuteria”, ICE Kraków Congress Centre, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, 2022 r.
    „Persistence” na zaproszenie Jagi Hupało- Muzeum Bursztynu w Gdańsku, 2022 r.
    Jej biżuterię można było również zobaczyć w performansach, na scenie (biżuteria/ ozdoby do włosów dla postaci Killer Queen w musicalu „We Will Rock You”), czy pokazach mody – Noc Muzeów 2022 oraz podczas Targów Urody w Gdańsku 2022 (Na zaproszenie Jagi Hupało).
    Była współzałożycielką i wiceprezesem Fundacji „Sztukupuku”.
    Tworzy autorską markę biżuterii „Kazani”.

    Joanna Stoklasek-Michalak
    Historyczka sztuki, menadżerka dziedzictwa kulturowego, poetka (debiut w 2024 r. tomikiem pt. „Figura retoryczna, czyli poetycki przewodnik po Kłodzku”), z doskoku poetka wizualna (jak się okazało na pierwszej wystawie zbiorczej, w której brała udział, pt. „Pozytywni. Malwina Karp i Goście”, 2014). Tworzy do szuflady, na własne ściany lub w ramach wykonywania okolicznościowych upominków dla wyjątkowych osób. Wyróżniona III miejscem w 7. Dolnośląskim Przeglądzie Plastyki Nieprofesjonalnej „Walor 2016”. Udział w projekcie JEDNYM SŁOWEM SZTUKA stanowi zaproszenie do powrotu wypowiadania się językiem sztuk wizualnych, które zbyt długo leżało odłogiem.


    19.00-23.00

    ● Zwiedzanie wystaw stałych:

    Kruche Piękno
    Szkło kłodzkie z 2 połowy XX wieku. Kolekcja Muzeum Ziemi Kłodzkiej w Kłodzku

    Oczy czasu
    Zegary mechaniczne popularne na Śląsku w XIX i w I poł. XX wieku w zbiorach Muzeum Ziemi Kłodzkiej